Sūkta 42

सं पू॑ष॒न्नध्व॑नस्तिर॒ व्यंहो॑ विमुचो नपात् । सक्ष्वा॑ देव॒ प्र ण॑स्पु॒रः ॥

sám pūṣannádhvanastira vyáṃho vimuco napāt ǀ sákṣvā deva prá ṇaspuráḥ ǁ

यो नः॑ पूषन्न॒घो वृको॑ दुः॒शेव॑ आ॒दिदे॑शति । अप॑ स्म॒ तं प॒थो ज॑हि ॥

yó naḥ pūṣannaghó vṛ́ko duḥśéva ādídeśati ǀ ápa sma tám pathó jahi ǁ

अप॒ त्यं प॑रिपं॒थिनं॑ मुषी॒वाणं॑ हुर॒श्चितं॑ । दू॒रमधि॑ स्रु॒तेर॑ज ॥

ápa tyám paripanthínam muṣīvā́ṇam huraścítam ǀ dūrámádhi srutéraja ǁ

त्वं तस्य॑ द्वया॒विनो॒ऽघशं॑सस्य॒ कस्य॑ चित् । प॒दाभि ति॑ष्ठ॒ तपु॑षिं ॥

tvám tásya dvayāvíno’gháśaṃsasya kásya cit ǀ padā́bhí tiṣṭha tápuṣim ǁ

आ तत्ते॑ दस्र मंतुमः॒ पूष॒न्नवो॑ वृणीमहे । येन॑ पि॒तॄनचो॑दयः ॥

ā́ tátte dasra mantumaḥ pū́ṣannávo vṛṇīmahe ǀ yéna pitṝ́nácodayaḥ ǁ

अधा॑ नो विश्वसौभग॒ हिर॑ण्यवाशीमत्तम । धना॑नि सु॒षणा॑ कृधि ॥

ádhā no viśvasaubhaga híraṇyavāśīmattama ǀ dhánāni suṣáṇā kṛdhi ǁ

अति॑ नः स॒श्चतो॑ नय सु॒गा नः॑ सु॒पथा॑ कृणु । पूष॑न्नि॒ह क्रतुं॑ विदः ॥

áti naḥ saścáto naya sugā́ naḥ supáthā kṛṇu ǀ pū́ṣannihá krátum vidaḥ ǁ

अ॒भि सू॒यव॑सं नय॒ न न॑वज्वा॒रो अध्व॑ने । पूष॑न्नि॒ह क्रतुं॑ विदः ॥

abhí sūyávasam naya ná navajvāró ádhvane ǀ pū́ṣannihá krátum vidaḥ ǁ

श॒ग्धि पू॒र्धि प्र यं॑सि च शिशी॒हि प्रास्यु॒दरं॑ । पूष॑न्नि॒ह क्रतुं॑ विदः ॥

śagdhí pūrdhí prá yaṃsi ca śiśīhí prā́syudáram ǀ pū́ṣannihá krátum vidaḥ ǁ

न पू॒षणं॑ मेथामसि सू॒क्तैर॒भि गृ॑णीमसि । वसू॑नि द॒स्ममी॑महे ॥

ná pūṣáṇam methāmasi sūktáirabhí gṛṇīmasi ǀ vásūni dasmámīmahe ǁ