Sūkta 41

यं रक्षं॑ति॒ प्रचे॑तसो॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मा । नू चि॒त्स द॑भ्यते॒ जनः॑ ॥

yám rákṣanti prácetaso váruṇo mitró aryamā́ ǀ nū́ citsá dabhyate jánaḥ ǁ

यं बा॒हुते॑व॒ पिप्र॑ति॒ पांति॒ मर्त्यं॑ रि॒षः । अरि॑ष्टः॒ सर्व॑ एधते ॥

yám bāhúteva píprati pā́nti mártyam riṣáḥ ǀ áriṣṭaḥ sárva edhate ǁ

वि दु॒र्गा वि द्विषः॑ पु॒रो घ्नंति॒ राजा॑न एषां । नयं॑ति दुरि॒ता ति॒रः ॥

ví durgā́ ví dvíṣaḥ puró ghnánti rā́jāna eṣām ǀ náyanti duritā́ tiráḥ ǁ

सु॒गः पंथा॑ अनृक्ष॒र आदि॑त्यास ऋ॒तं य॒ते । नात्रा॑वखा॒दो अ॑स्ति वः ॥

sugáḥ pánthā anṛkṣará ā́dityāsa ṛtám yaté ǀ nā́trāvakhādó asti vaḥ ǁ

यं य॒ज्ञं नय॑था नर॒ आदि॑त्या ऋ॒जुना॑ प॒था । प्र वः॒ स धी॒तये॑ नशत् ॥

yám yajñám náyathā nara ā́dityā ṛjúnā pathā́ ǀ prá vaḥ sá dhītáye naśat ǁ

स रत्नं॒ मर्त्यो॒ वसु॒ विश्वं॑ तो॒कमु॒त त्मना॑ । अच्छा॑ गच्छ॒त्यस्तृ॑तः ॥

sá rátnam mártyo vásu víśvam tokámutá tmánā ǀ ácchā gacchatyástṛtaḥ ǁ

क॒था रा॑धाम सखायः॒ स्तोमं॑ मि॒त्रस्या॑र्य॒म्णः । महि॒ प्सरो॒ वरु॑णस्य ॥

kathā́ rādhāma sakhāyaḥ stómam mitrásyāryamṇáḥ ǀ máhi psáro váruṇasya ǁ

मा वो॒ घ्नंतं॒ मा शपं॑तं॒ प्रति॑ वोचे देव॒यंतं॑ । सु॒म्नैरिद्व॒ आ वि॑वासे ॥

mā́ vo ghnántam mā́ śápantam práti voce devayántam ǀ sumnáirídva ā́ vivāse ǁ

च॒तुर॑श्चि॒द्दद॑मानाद्बिभी॒यादा निधा॑तोः । न दु॑रु॒क्ताय॑ स्पृहयेत् ॥

catúraściddádamānādbibhīyā́dā́ nídhātoḥ ǀ ná duruktā́ya spṛhayet ǁ