ಸೂಕ್ತ 187

ಪಿ॒ತುಂ ನು ಸ್ತೋ॑ಷಂ ಮ॒ಹೋ ಧ॒ರ್ಮಾಣಂ॒ ತವಿ॑ಷೀಂ । ಯಸ್ಯ॑ ತ್ರಿ॒ತೋ ವ್ಯೋಜ॑ಸಾ ವೃ॒ತ್ರಂ ವಿಪ॑ರ್ವಮ॒ರ್ದಯ॑ತ್ ॥

पि॒तुं नु स्तो॑षं म॒हो ध॒र्माणं॒ तवि॑षीं । यस्य॑ त्रि॒तो व्योज॑सा वृ॒त्रं विप॑र्वम॒र्दय॑त् ॥

ಸ್ವಾದೋ॑ ಪಿತೋ॒ ಮಧೋ॑ ಪಿತೋ ವ॒ಯಂ ತ್ವಾ॑ ವವೃಮಹೇ । ಅ॒ಸ್ಮಾಕ॑ಮವಿ॒ತಾ ಭ॑ವ ॥

स्वादो॑ पितो॒ मधो॑ पितो व॒यं त्वा॑ ववृमहे । अ॒स्माक॑मवि॒ता भ॑व ॥

ಉಪ॑ ನಃ ಪಿತ॒ವಾ ಚ॑ರ ಶಿ॒ವಃ ಶಿ॒ವಾಭಿ॑ರೂ॒ತಿಭಿಃ॑ । ಮ॒ಯೋ॒ಭುರ॑ದ್ವಿಷೇ॒ಣ್ಯಃ ಸಖಾ॑ ಸು॒ಶೇವೋ॒ ಅದ್ವ॑ಯಾಃ ॥

उप॑ नः पित॒वा च॑र शि॒वः शि॒वाभि॑रू॒तिभिः॑ । म॒यो॒भुर॑द्विषे॒ण्यः सखा॑ सु॒शेवो॒ अद्व॑याः ॥

ತವ॒ ತ್ಯೇ ಪಿ॑ತೋ॒ ರಸಾ॒ ರಜಾಂ॒ಸ್ಯನು॒ ವಿಷ್ಠಿ॑ತಾಃ । ದಿ॒ವಿ ವಾತಾ॑ ಇವ ಶ್ರಿ॒ತಾಃ ॥

तव॒ त्ये पि॑तो॒ रसा॒ रजां॒स्यनु॒ विष्ठि॑ताः । दि॒वि वाता॑ इव श्रि॒ताः ॥

ತವ॒ ತ್ಯೇ ಪಿ॑ತೋ॒ ದದ॑ತ॒ಸ್ತವ॑ ಸ್ವಾದಿಷ್ಠ॒ ತೇ ಪಿ॑ತೋ । ಪ್ರ ಸ್ವಾ॒ದ್ಮಾನೋ॒ ರಸಾ॑ನಾಂ ತುವಿ॒ಗ್ರೀವಾ॑ ಇವೇರತೇ ॥

तव॒ त्ये पि॑तो॒ दद॑त॒स्तव॑ स्वादिष्ठ॒ ते पि॑तो । प्र स्वा॒द्मानो॒ रसा॑नां तुवि॒ग्रीवा॑ इवेरते ॥

ತ್ವೇ ಪಿ॑ತೋ ಮ॒ಹಾನಾಂ॑ ದೇ॒ವಾನಾಂ॒ ಮನೋ॑ ಹಿ॒ತಂ । ಅಕಾ॑ರಿ॒ ಚಾರು॑ ಕೇ॒ತುನಾ॒ ತವಾಹಿ॒ಮವ॑ಸಾವಧೀತ್ ॥

त्वे पि॑तो म॒हानां॑ दे॒वानां॒ मनो॑ हि॒तं । अका॑रि॒ चारु॑ के॒तुना॒ तवाहि॒मव॑सावधीत् ॥

ಯದ॒ದೋ ಪಿ॑ತೋ॒ ಅಜ॑ಗನ್ವಿ॒ವಸ್ವ॒ ಪರ್ವ॑ತಾನಾಂ । ಅತ್ರಾ॑ ಚಿನ್ನೋ ಮಧೋ ಪಿ॒ತೋಽರಂ॑ ಭ॒ಕ್ಷಾಯ॑ ಗಮ್ಯಾಃ ॥

यद॒दो पि॑तो॒ अज॑गन्वि॒वस्व॒ पर्व॑तानां । अत्रा॑ चिन्नो मधो पि॒तोऽरं॑ भ॒क्षाय॑ गम्याः ॥

ಯದ॒ಪಾಮೋಷ॑ಧೀನಾಂ ಪರಿಂ॒ಶಮಾ॑ರಿ॒ಶಾಮ॑ಹೇ । ವಾತಾ॑ಪೇ॒ ಪೀವ॒ ಇದ್ಭ॑ವ ॥

यद॒पामोष॑धीनां परिं॒शमा॑रि॒शाम॑हे । वाता॑पे॒ पीव॒ इद्भ॑व ॥

ಯತ್ತೇ॑ ಸೋಮ॒ ಗವಾ॑ಶಿರೋ॒ ಯವಾ॑ಶಿರೋ॒ ಭಜಾ॑ಮಹೇ । ವಾತಾ॑ಪೇ॒ ಪೀವ॒ ಇದ್ಭ॑ವ ॥

यत्ते॑ सोम॒ गवा॑शिरो॒ यवा॑शिरो॒ भजा॑महे । वाता॑पे॒ पीव॒ इद्भ॑व ॥

ಕ॒ರಂ॒ಭ ಓ॑ಷಧೇ ಭವ॒ ಪೀವೋ॑ ವೃ॒ಕ್ಕ ಉ॑ದಾರ॒ಥಿಃ । ವಾತಾ॑ಪೇ॒ ಪೀವ॒ ಇದ್ಭ॑ವ ॥

क॒रं॒भ ओ॑षधे भव॒ पीवो॑ वृ॒क्क उ॑दार॒थिः । वाता॑पे॒ पीव॒ इद्भ॑व ॥

ತಂ ತ್ವಾ॑ ವ॒ಯಂ ಪಿ॑ತೋ॒ ವಚೋ॑ಭಿ॒ರ್ಗಾವೋ॒ ನ ಹ॒ವ್ಯಾ ಸು॑ಷೂದಿಮ । ದೇ॒ವೇಭ್ಯ॑ಸ್ತ್ವಾ ಸಧ॒ಮಾದ॑ಮ॒ಸ್ಮಭ್ಯಂ॑ ತ್ವಾ ಸಧ॒ಮಾದಂ॑ ॥

तं त्वा॑ व॒यं पि॑तो॒ वचो॑भि॒र्गावो॒ न ह॒व्या सु॑षूदिम । दे॒वेभ्य॑स्त्वा सध॒माद॑म॒स्मभ्यं॑ त्वा सध॒मादं॑ ॥