ಸೂಕ್ತ 170

ನ ನೂ॒ನಮಸ್ತಿ॒ ನೋ ಶ್ವಃ ಕಸ್ತದ್ವೇ॑ದ॒ ಯದದ್ಭು॑ತಂ । ಅ॒ನ್ಯಸ್ಯ॑ ಚಿ॒ತ್ತಮ॒ಭಿ ಸಂ॑ಚ॒ರೇಣ್ಯ॑ಮು॒ತಾಧೀ॑ತಂ॒ ವಿ ನ॑ಶ್ಯತಿ ॥

न नू॒नमस्ति॒ नो श्वः कस्तद्वे॑द॒ यदद्भु॑तं । अ॒न्यस्य॑ चि॒त्तम॒भि सं॑च॒रेण्य॑मु॒ताधी॑तं॒ वि न॑श्यति ॥

ಕಿಂ ನ॑ ಇಂದ್ರ ಜಿಘಾಂಸಸಿ॒ ಭ್ರಾತ॑ರೋ ಮ॒ರುತ॒ಸ್ತವ॑ । ತೇಭಿಃ॑ ಕಲ್ಪಸ್ವ ಸಾಧು॒ಯಾ ಮಾ ನಃ॑ ಸ॒ಮರ॑ಣೇ ವಧೀಃ ॥

किं न॑ इंद्र जिघांससि॒ भ्रात॑रो म॒रुत॒स्तव॑ । तेभिः॑ कल्पस्व साधु॒या मा नः॑ स॒मर॑णे वधीः ॥

ಕಿಂ ನೋ॑ ಭ್ರಾತರಗಸ್ತ್ಯ॒ ಸಖಾ॒ ಸನ್ನತಿ॑ ಮನ್ಯಸೇ । ವಿ॒ದ್ಮಾ ಹಿ ತೇ॒ ಯಥಾ॒ ಮನೋ॒ಽಸ್ಮಭ್ಯ॒ಮಿನ್ನ ದಿ॑ತ್ಸಸಿ ॥

किं नो॑ भ्रातरगस्त्य॒ सखा॒ सन्नति॑ मन्यसे । वि॒द्मा हि ते॒ यथा॒ मनो॒ऽस्मभ्य॒मिन्न दि॑त्ससि ॥

ಅರಂ॑ ಕೃಣ್ವಂತು॒ ವೇದಿಂ॒ ಸಮ॒ಗ್ನಿಮಿಂ॑ಧತಾಂ ಪು॒ರಃ । ತತ್ರಾ॒ಮೃತ॑ಸ್ಯ॒ ಚೇತ॑ನಂ ಯ॒ಜ್ಞಂ ತೇ॑ ತನವಾವಹೈ ॥

अरं॑ कृण्वंतु॒ वेदिं॒ सम॒ग्निमिं॑धतां पु॒रः । तत्रा॒मृत॑स्य॒ चेत॑नं य॒ज्ञं ते॑ तनवावहै ॥

ತ್ವಮೀ॑ಶಿಷೇ ವಸುಪತೇ॒ ವಸೂ॑ನಾಂ॒ ತ್ವಂ ಮಿ॒ತ್ರಾಣಾಂ॑ ಮಿತ್ರಪತೇ॒ ಧೇಷ್ಠಃ॑ । ಇಂದ್ರ॒ ತ್ವಂ ಮ॒ರುದ್ಭಿಃ॒ ಸಂ ವ॑ದ॒ಸ್ವಾಧ॒ ಪ್ರಾಶಾ॑ನ ಋತು॒ಥಾ ಹ॒ವೀಂಷಿ॑ ॥

त्वमी॑शिषे वसुपते॒ वसू॑नां॒ त्वं मि॒त्राणां॑ मित्रपते॒ धेष्ठः॑ । इंद्र॒ त्वं म॒रुद्भिः॒ सं व॑द॒स्वाध॒ प्राशा॑न ऋतु॒था ह॒वींषि॑ ॥