Sūkta 165

कया॑ शु॒भा सव॑यसः॒ सनी॑ळाः समा॒न्या म॒रुतः॒ सं मि॑मिक्षुः । कया॑ म॒ती कुत॒ एता॑स ए॒तेऽर्चं॑ति॒ शुष्मं॒ वृष॑णो वसू॒या ॥

káyā śubhā́ sávayasaḥ sánīḷāḥ samānyā́ marútaḥ sám mimikṣuḥ ǀ káyā matī́ kúta étāsa eté’rcanti śúṣmam vṛ́ṣaṇo vasūyā́ ǁ

कस्य॒ ब्रह्मा॑णि जुजुषु॒र्युवा॑नः॒ को अ॑ध्व॒रे म॒रुत॒ आ व॑वर्त । श्ये॒नाँ इ॑व॒ ध्रज॑तो अं॒तरि॑क्षे॒ केन॑ म॒हा मन॑सा रीरमाम ॥

kásya bráhmāṇi jujuṣuryúvānaḥ kó adhvaré marúta ā́ vavarta ǀ śyenā́m̐ iva dhrájato antárikṣe kéna mahā́ mánasā rīramāma ǁ

कुत॒स्त्वमिं॑द्र॒ माहि॑नः॒ सन्नेको॑ यासि सत्पते॒ किं त॑ इ॒त्था । सं पृ॑च्छसे समरा॒णः शु॑भा॒नैर्वो॒चेस्तन्नो॑ हरिवो॒ यत्ते॑ अ॒स्मे ॥

kútastvámindra mā́hinaḥ sánnéko yāsi satpate kím ta itthā́ ǀ sám pṛcchase samarāṇáḥ śubhānáirvocéstánno harivo yátte asmé ǁ

ब्रह्मा॑णि मे म॒तयः॒ शं सु॒तासः॒ शुष्म॑ इयर्ति॒ प्रभृ॑तो मे॒ अद्रिः॑ । आ शा॑सते॒ प्रति॑ हर्यंत्यु॒क्थेमा हरी॑ वहत॒स्ता नो॒ अच्छ॑ ॥

bráhmāṇi me matáyaḥ śám sutā́saḥ śúṣma iyarti prábhṛto me ádriḥ ǀ ā́ śāsate práti haryantyukthémā́ hárī vahatastā́ no áccha ǁ

अतो॑ व॒यमं॑त॒मेभि॑र्युजा॒नाः स्वक्ष॑त्रेभिस्त॒न्वः१॒॑ शुंभ॑मानाः । महो॑भि॒रेताँ॒ उप॑ युज्महे॒ न्विंद्र॑ स्व॒धामनु॒ हि नो॑ ब॒भूथ॑ ॥

áto vayámantamébhiryujānā́ḥ svákṣatrebhistanváḥ śúmbhamānāḥ ǀ máhobhirétām̐ úpa yujmahe nvíndra svadhā́mánu hí no babhū́tha ǁ

क्व१॒॑ स्या वो॑ मरुतः स्व॒धासी॒द्यन्मामेकं॑ स॒मध॑त्ताहि॒हत्ये॑ । अ॒हं ह्यू१॒॑ग्रस्त॑वि॒षस्तुवि॑ष्मा॒न्विश्व॑स्य॒ शत्रो॒रन॑मं वध॒स्नैः ॥

kvá syā́ vo marutaḥ svadhā́sīdyánmā́mékam samádhattāhihátye ǀ ahám hyū́grástaviṣástúviṣmānvíśvasya śátroránamam vadhasnáiḥ ǁ

भूरि॑ चकर्थ॒ युज्ये॑भिर॒स्मे स॑मा॒नेभि॑र्वृषभ॒ पौंस्ये॑भिः । भूरी॑णि॒ हि कृ॒णवा॑मा शवि॒ष्ठेंद्र॒ क्रत्वा॑ मरुतो॒ यद्वशा॑म ॥

bhū́ri cakartha yújyebhirasmé samānébhirvṛṣabha páuṃsyebhiḥ ǀ bhū́rīṇi hí kṛṇávāmā śaviṣṭhéndra krátvā maruto yádváśāma ǁ

वधीं॑ वृ॒त्रं म॑रुत इंद्रि॒येण॒ स्वेन॒ भामे॑न तवि॒षो ब॑भू॒वान् । अ॒हमे॒ता मन॑वे वि॒श्वश्चं॑द्राः सु॒गा अ॒पश्च॑कर॒ वज्र॑बाहुः ॥

vádhīm vṛtrám maruta indriyéṇa svéna bhā́mena taviṣó babhūvā́n ǀ ahámetā́ mánave viśváścandrāḥ sugā́ apáścakara vájrabāhuḥ ǁ

अनु॑त्त॒मा ते॑ मघव॒न्नकि॒र्नु न त्वावाँ॑ अस्ति दे॒वता॒ विदा॑नः । न जाय॑मानो॒ नश॑ते॒ न जा॒तो यानि॑ करि॒ष्या कृ॑णु॒हि प्र॑वृद्ध ॥

ánuttamā́ te maghavannákirnú ná tvā́vām̐ asti devátā vídānaḥ ǀ ná jā́yamāno náśate ná jātó yā́ni kariṣyā́ kṛṇuhí pravṛddha ǁ

एक॑स्य चिन्मे वि॒भ्व१॒॑स्त्वोजो॒ या नु द॑धृ॒ष्वान्कृ॒णवै॑ मनी॒षा । अ॒हं ह्यू१॒॑ग्रो म॑रुतो॒ विदा॑नो॒ यानि॒ च्यव॒मिंद्र॒ इदी॑श एषां ॥

ékasya cinme vibhvástvójo yā́ nú dadhṛṣvā́nkṛṇávai manīṣā́ ǀ ahám hyū́gró maruto vídāno yā́ni cyávamíndra ídīśa eṣām ǁ

अमं॑दन्मा मरुतः॒ स्तोमो॒ अत्र॒ यन्मे॑ नरः॒ श्रुत्यं॒ ब्रह्म॑ च॒क्र । इंद्रा॑य॒ वृष्णे॒ सुम॑खाय॒ मह्यं॒ सख्ये॒ सखा॑यस्त॒न्वे॑ त॒नूभिः॑ ॥

ámandanmā marutaḥ stómo átra yánme naraḥ śrútyam bráhma cakrá ǀ índrāya vṛ́ṣṇe súmakhāya máhyam sákhye sákhāyastanvé tanū́bhiḥ ǁ

ए॒वेदे॒ते प्रति॑ मा॒ रोच॑माना॒ अने॑द्यः॒ श्रव॒ एषो॒ दधा॑नाः । सं॒चक्ष्या॑ मरुतश्चं॒द्रव॑र्णा॒ अच्छां॑त मे छ॒दया॑था च नू॒नं ॥

evédeté práti mā rócamānā ánedyaḥ śráva éṣo dádhānāḥ ǀ saṃcákṣyā marutaścandrávarṇā ácchānta me chadáyāthā ca nūnám ǁ

को न्वत्र॑ मरुतो मामहे वः॒ प्र या॑तन॒ सखीँ॒रच्छा॑ सखायः । मन्मा॑नि चित्रा अपिवा॒तयं॑त ए॒षां भू॑त॒ नवे॑दा म ऋ॒तानां॑ ॥

kó nvátra maruto māmahe vaḥ prá yātana sákhīm̐rácchā sakhāyaḥ ǀ mánmāni citrā apivātáyanta eṣā́m bhūta návedā ma ṛtā́nām ǁ

आ यद्दु॑व॒स्याद्दु॒वसे॒ न का॒रुर॒स्माञ्च॒क्रे मा॒न्यस्य॑ मे॒धा । ओ षु व॑र्त्त मरुतो॒ विप्र॒मच्छे॒मा ब्रह्मा॑णि जरि॒ता वो॑ अर्चत् ॥

ā́ yádduvasyā́dduváse ná kārúrasmā́ñcakré mānyásya medhā́ ǀ ó ṣú vartta maruto vípramácchemā́ bráhmāṇi jaritā́ vo arcat ǁ

ए॒ष वः॒ स्तोमो॑ मरुत इ॒यं गीर्मां॑दा॒र्यस्य॑ मा॒न्यस्य॑ का॒रोः । एषा या॑सीष्ट त॒न्वे॑ व॒यां वि॒द्यामे॒षं वृ॒जनं॑ जी॒रदा॑नुं ॥

eṣá vaḥ stómo maruta iyám gī́rmāndāryásya mānyásya kāróḥ ǀ éṣā́ yāsīṣṭa tanvé vayā́m vidyā́meṣám vṛjánam jīrádānum ǁ