ಇಂದ್ರನ ಅನಂತ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ವಜ್ರಾಯುಧದ ಪ್ರತಾಪ

ಪ್ರ ಮಂಹಿ॑ಷ್ಠಾಯ ಬೃಹ॒ತೇ ಬೃ॒ಹದ್ರ॑ಯೇ ಸ॒ತ್ಯಶು॑ಷ್ಮಾಯ ತ॒ವಸೇ॑ ಮ॒ತಿಂ ಭ॑ರೇ । ಅ॒ಪಾಮಿ॑ವ ಪ್ರವ॒ಣೇ ಯಸ್ಯ॑ ದು॒ರ್ಧರಂ॒ ರಾಧೋ॑ ವಿ॒ಶ್ವಾಯು॒ ಶವ॑ಸೇ॒ ಅಪಾ॑ವೃತಂ ॥

प्र मंहि॑ष्ठाय बृह॒ते बृ॒हद्र॑ये स॒त्यशु॑ष्माय त॒वसे॑ म॒तिं भ॑रे । अ॒पामि॑व प्रव॒णे यस्य॑ दु॒र्धरं॒ राधो॑ वि॒श्वायु॒ शव॑से॒ अपा॑वृतं ॥

ಅಧ॑ ತೇ॒ ವಿಶ್ವ॒ಮನು॑ ಹಾಸದಿ॒ಷ್ಟಯ॒ ಆಪೋ॑ ನಿ॒ಮ್ನೇವ॒ ಸವ॑ನಾ ಹ॒ವಿಷ್ಮ॑ತಃ । ಯತ್ಪರ್ವ॑ತೇ॒ ನ ಸ॒ಮಶೀ॑ತ ಹರ್ಯ॒ತ ಇಂದ್ರ॑ಸ್ಯ॒ ವಜ್ರಃ॒ ಶ್ನಥಿ॑ತಾ ಹಿರ॒ಣ್ಯಯಃ॑ ॥

अध॑ ते॒ विश्व॒मनु॑ हासदि॒ष्टय॒ आपो॑ नि॒म्नेव॒ सव॑ना ह॒विष्म॑तः । यत्पर्व॑ते॒ न स॒मशी॑त हर्य॒त इंद्र॑स्य॒ वज्रः॒ श्नथि॑ता हिर॒ण्ययः॑ ॥

ಅ॒ಸ್ಮೈ ಭೀ॒ಮಾಯ॒ ನಮ॑ಸಾ॒ ಸಮ॑ಧ್ವ॒ರ ಉಷೋ॒ ನ ಶು॑ಭ್ರ॒ ಆ ಭ॑ರಾ॒ ಪನೀ॑ಯಸೇ । ಯಸ್ಯ॒ ಧಾಮ॒ ಶ್ರವ॑ಸೇ॒ ನಾಮೇಂ॑ದ್ರಿ॒ಯಂ ಜ್ಯೋತಿ॒ರಕಾ॑ರಿ ಹ॒ರಿತೋ॒ ನಾಯ॑ಸೇ ॥

अ॒स्मै भी॒माय॒ नम॑सा॒ सम॑ध्व॒र उषो॒ न शु॑भ्र॒ आ भ॑रा॒ पनी॑यसे । यस्य॒ धाम॒ श्रव॑से॒ नामें॑द्रि॒यं ज्योति॒रका॑रि ह॒रितो॒ नाय॑से ॥

ಇ॒ಮೇ ತ॑ ಇಂದ್ರ॒ ತೇ ವ॒ಯಂ ಪು॑ರುಷ್ಟುತ॒ ಯೇ ತ್ವಾ॒ರಭ್ಯ॒ ಚರಾ॑ಮಸಿ ಪ್ರಭೂವಸೋ । ನ॒ಹಿ ತ್ವದ॒ನ್ಯೋ ಗಿ॑ರ್ವಣೋ॒ ಗಿರಃ॒ ಸಘ॑ತ್ಕ್ಷೋ॒ಣೀರಿ॑ವ॒ ಪ್ರತಿ॑ ನೋ ಹರ್ಯ॒ ತದ್ವಚಃ॑ ॥

इ॒मे त॑ इंद्र॒ ते व॒यं पु॑रुष्टुत॒ ये त्वा॒रभ्य॒ चरा॑मसि प्रभूवसो । न॒हि त्वद॒न्यो गि॑र्वणो॒ गिरः॒ सघ॑त्क्षो॒णीरि॑व॒ प्रति॑ नो हर्य॒ तद्वचः॑ ॥

ಭೂರಿ॑ ತ ಇಂದ್ರ ವೀ॒ರ್ಯಂ೧॒॑ ತವ॑ ಸ್ಮಸ್ಯ॒ಸ್ಯ ಸ್ತೋ॒ತುರ್ಮ॑ಘವ॒ನ್ಕಾಮ॒ಮಾ ಪೃ॑ಣ । ಅನು॑ ತೇ॒ ದ್ಯೌರ್ಬೃ॑ಹ॒ತೀ ವೀ॒ರ್ಯಂ॑ ಮಮ ಇ॒ಯಂ ಚ॑ ತೇ ಪೃಥಿ॒ವೀ ನೇ॑ಮ॒ ಓಜ॑ಸೇ ॥

भूरि॑ त इंद्र वी॒र्यं१॒॑ तव॑ स्मस्य॒स्य स्तो॒तुर्म॑घव॒न्काम॒मा पृ॑ण । अनु॑ ते॒ द्यौर्बृ॑ह॒ती वी॒र्यं॑ मम इ॒यं च॑ ते पृथि॒वी ने॑म॒ ओज॑से ॥

ತ್ವಂ ತಮಿಂ॑ದ್ರ॒ ಪರ್ವ॑ತಂ ಮ॒ಹಾಮು॒ರುಂ ವಜ್ರೇ॑ಣ ವಜ್ರಿನ್ಪರ್ವ॒ಶಶ್ಚ॑ಕರ್ತಿಥ । ಅವಾ॑ಸೃಜೋ॒ ನಿವೃ॑ತಾಃ॒ ಸರ್ತ॒ವಾ ಅ॒ಪಃ ಸ॒ತ್ರಾ ವಿಶ್ವಂ॑ ದಧಿಷೇ॒ ಕೇವ॑ಲಂ॒ ಸಹಃ॑ ॥

त्वं तमिं॑द्र॒ पर्व॑तं म॒हामु॒रुं वज्रे॑ण वज्रिन्पर्व॒शश्च॑कर्तिथ । अवा॑सृजो॒ निवृ॑ताः॒ सर्त॒वा अ॒पः स॒त्रा विश्वं॑ दधिषे॒ केव॑लं॒ सहः॑ ॥