ಮಂತ್ರ 1ಯದ್ಧ॒ ಸ್ಯಾ ತ॑ ಇಂದ್ರ ಶ್ರು॒ಷ್ಟಿರಸ್ತಿ॒ ಯಯಾ॑ ಬ॒ಭೂಥ॑ ಜರಿ॒ತೃಭ್ಯ॑ ಊ॒ತೀ ।
ಮಾ ನಃ॒ ಕಾಮಂ॑ ಮ॒ಹಯಂ॑ತ॒ಮಾ ಧ॒ಗ್ವಿಶ್ವಾ॑ ತೇ ಅಶ್ಯಾಂ॒ ಪರ್ಯಾಪ॑ ಆ॒ಯೋಃ ॥
यद्ध॒ स्या त॑ इंद्र श्रु॒ष्टिरस्ति॒ यया॑ ब॒भूथ॑ जरि॒तृभ्य॑ ऊ॒ती ।
मा नः॒ कामं॑ म॒हयं॑त॒मा ध॒ग्विश्वा॑ ते अश्यां॒ पर्याप॑ आ॒योः ॥
ಮಂತ್ರ 2ನ ಘಾ॒ ರಾಜೇಂದ್ರ॒ ಆ ದ॑ಭನ್ನೋ॒ ಯಾ ನು ಸ್ವಸಾ॑ರಾ ಕೃ॒ಣವಂ॑ತ॒ ಯೋನೌ॑ ।
ಆಪ॑ಶ್ಚಿದಸ್ಮೈ ಸು॒ತುಕಾ॑ ಅವೇಷ॒ನ್ಗಮ॑ನ್ನ॒ ಇಂದ್ರಃ॑ ಸ॒ಖ್ಯಾ ವಯ॑ಶ್ಚ ॥
न घा॒ राजेंद्र॒ आ द॑भन्नो॒ या नु स्वसा॑रा कृ॒णवं॑त॒ योनौ॑ ।
आप॑श्चिदस्मै सु॒तुका॑ अवेष॒न्गम॑न्न॒ इंद्रः॑ स॒ख्या वय॑श्च ॥
ಮಂತ್ರ 3ಜೇತಾ॒ ನೃಭಿ॒ರಿಂದ್ರಃ॑ ಪೃ॒ತ್ಸು ಶೂರಃ॒ ಶ್ರೋತಾ॒ ಹವಂ॒ ನಾಧ॑ಮಾನಸ್ಯ ಕಾ॒ರೋಃ ।
ಪ್ರಭ॑ರ್ತಾ॒ ರಥಂ॑ ದಾ॒ಶುಷ॑ ಉಪಾ॒ಕ ಉದ್ಯಂ॑ತಾ॒ ಗಿರೋ॒ ಯದಿ॑ ಚ॒ ತ್ಮನಾ॒ ಭೂತ್ ॥
जेता॒ नृभि॒रिंद्रः॑ पृ॒त्सु शूरः॒ श्रोता॒ हवं॒ नाध॑मानस्य का॒रोः ।
प्रभ॑र्ता॒ रथं॑ दा॒शुष॑ उपा॒क उद्यं॑ता॒ गिरो॒ यदि॑ च॒ त्मना॒ भूत् ॥
ಮಂತ್ರ 4ಏ॒ವಾ ನೃಭಿ॒ರಿಂದ್ರಃ॑ ಸುಶ್ರವ॒ಸ್ಯಾ ಪ್ರ॑ಖಾ॒ದಃ ಪೃ॒ಕ್ಷೋ ಅ॒ಭಿ ಮಿ॒ತ್ರಿಣೋ॑ ಭೂತ್ ।
ಸ॒ಮ॒ರ್ಯ ಇ॒ಷಃ ಸ್ತ॑ವತೇ॒ ವಿವಾ॑ಚಿ ಸತ್ರಾಕ॒ರೋ ಯಜ॑ಮಾನಸ್ಯ॒ ಶಂಸಃ॑ ॥
ए॒वा नृभि॒रिंद्रः॑ सुश्रव॒स्या प्र॑खा॒दः पृ॒क्षो अ॒भि मि॒त्रिणो॑ भूत् ।
स॒म॒र्य इ॒षः स्त॑वते॒ विवा॑चि सत्राक॒रो यज॑मानस्य॒ शंसः॑ ॥
ಮಂತ್ರ 5ತ್ವಯಾ॑ ವ॒ಯಂ ಮ॑ಘವನ್ನಿಂದ್ರ॒ ಶತ್ರೂ॑ನ॒ಭಿ ಷ್ಯಾ॑ಮ ಮಹ॒ತೋ ಮನ್ಯ॑ಮಾನಾನ್ ।
ತ್ವಂ ತ್ರಾ॒ತಾ ತ್ವಮು॑ ನೋ ವೃ॒ಧೇ ಭೂ॑ರ್ವಿ॒ದ್ಯಾಮೇ॒ಷಂ ವೃ॒ಜನಂ॑ ಜೀ॒ರದಾ॑ನುಂ ॥
त्वया॑ व॒यं म॑घवन्निंद्र॒ शत्रू॑न॒भि ष्या॑म मह॒तो मन्य॑मानान् ।
त्वं त्रा॒ता त्वमु॑ नो वृ॒धे भू॑र्वि॒द्यामे॒षं वृ॒जनं॑ जी॒रदा॑नुं ॥