ಮಂತ್ರ 1ಪೂ॒ರ್ವೀರ॒ಹಂ ಶ॒ರದಃ॑ ಶಶ್ರಮಾ॒ಣಾ ದೋ॒ಷಾ ವಸ್ತೋ॑ರು॒ಷಸೋ॑ ಜ॒ರಯಂ॑ತೀಃ ।
ಮಿ॒ನಾತಿ॒ ಶ್ರಿಯಂ॑ ಜರಿ॒ಮಾ ತ॒ನೂನಾ॒ಮಪ್ಯೂ॒ ನು ಪತ್ನೀ॒ರ್ವೃಷ॑ಣೋ ಜಗಮ್ಯುಃ ॥
पू॒र्वीर॒हं श॒रदः॑ शश्रमा॒णा दो॒षा वस्तो॑रु॒षसो॑ ज॒रयं॑तीः ।
मि॒नाति॒ श्रियं॑ जरि॒मा त॒नूना॒मप्यू॒ नु पत्नी॒र्वृष॑णो जगम्युः ॥
ಮಂತ್ರ 2ಯೇ ಚಿ॒ದ್ಧಿ ಪೂರ್ವ॑ ಋತ॒ಸಾಪ॒ ಆಸ॑ನ್ತ್ಸಾ॒ಕಂ ದೇ॒ವೇಭಿ॒ರವ॑ದನ್ನೃ॒ತಾನಿ॑ ।
ತೇ ಚಿ॒ದವಾ॑ಸುರ್ನ॒ಹ್ಯಂತ॑ಮಾ॒ಪುಃ ಸಮೂ॒ ನು ಪತ್ನೀ॒ರ್ವೃಷ॑ಭಿರ್ಜಗಮ್ಯುಃ ॥
ये चि॒द्धि पूर्व॑ ऋत॒साप॒ आस॑न्त्सा॒कं दे॒वेभि॒रव॑दन्नृ॒तानि॑ ।
ते चि॒दवा॑सुर्न॒ह्यंत॑मा॒पुः समू॒ नु पत्नी॒र्वृष॑भिर्जगम्युः ॥
ಮಂತ್ರ 3ನ ಮೃಷಾ॑ ಶ್ರಾಂ॒ತಂ ಯದವಂ॑ತಿ ದೇ॒ವಾ ವಿಶ್ವಾ॒ ಇತ್ಸ್ಪೃಧೋ॑ ಅ॒ಭ್ಯ॑ಶ್ನವಾವ ।
ಜಯಾ॒ವೇದತ್ರ॑ ಶ॒ತನೀ॑ಥಮಾ॒ಜಿಂ ಯತ್ಸ॒ಮ್ಯಂಚಾ॑ ಮಿಥು॒ನಾವ॒ಭ್ಯಜಾ॑ವ ॥
न मृषा॑ श्रां॒तं यदवं॑ति दे॒वा विश्वा॒ इत्स्पृधो॑ अ॒भ्य॑श्नवाव ।
जया॒वेदत्र॑ श॒तनी॑थमा॒जिं यत्स॒म्यंचा॑ मिथु॒नाव॒भ्यजा॑व ॥
ಮಂತ್ರ 4ನ॒ದಸ್ಯ॑ ಮಾ ರುಧ॒ತಃ ಕಾಮ॒ ಆಗ॑ನ್ನಿ॒ತ ಆಜಾ॑ತೋ ಅ॒ಮುತಃ॒ ಕುತ॑ಶ್ಚಿತ್ ।
ಲೋಪಾ॑ಮುದ್ರಾ॒ ವೃಷ॑ಣಂ॒ ನೀ ರಿ॑ಣಾತಿ॒ ಧೀರ॒ಮಧೀ॑ರಾ ಧಯತಿ ಶ್ವ॒ಸಂತಂ॑ ॥
न॒दस्य॑ मा रुध॒तः काम॒ आग॑न्नि॒त आजा॑तो अ॒मुतः॒ कुत॑श्चित् ।
लोपा॑मुद्रा॒ वृष॑णं॒ नी रि॑णाति॒ धीर॒मधी॑रा धयति श्व॒संतं॑ ॥
ಮಂತ್ರ 5ಇ॒ಮಂ ನು ಸೋಮ॒ಮಂತಿ॑ತೋ ಹೃ॒ತ್ಸು ಪೀ॒ತಮುಪ॑ ಬ್ರುವೇ ।
ಯತ್ಸೀ॒ಮಾಗ॑ಶ್ಚಕೃ॒ಮಾ ತತ್ಸು ಮೃ॑ಳತು ಪುಲು॒ಕಾಮೋ॒ ಹಿ ಮರ್ತ್ಯಃ॑ ॥
इ॒मं नु सोम॒मंति॑तो हृ॒त्सु पी॒तमुप॑ ब्रुवे ।
यत्सी॒माग॑श्चकृ॒मा तत्सु मृ॑ळतु पुलु॒कामो॒ हि मर्त्यः॑ ॥
ಮಂತ್ರ 6ಅ॒ಗಸ್ತ್ಯಃ॒ ಖನ॑ಮಾನಃ ಖ॒ನಿತ್ರೈಃ॑ ಪ್ರ॒ಜಾಮಪ॑ತ್ಯಂ॒ ಬಲ॑ಮಿ॒ಚ್ಛಮಾ॑ನಃ ।
ಉ॒ಭೌ ವರ್ಣಾ॒ವೃಷಿ॑ರು॒ಗ್ರಃ ಪು॑ಪೋಷ ಸ॒ತ್ಯಾ ದೇ॒ವೇಷ್ವಾ॒ಶಿಷೋ॑ ಜಗಾಮ ॥
अ॒गस्त्यः॒ खन॑मानः ख॒नित्रैः॑ प्र॒जामप॑त्यं॒ बल॑मि॒च्छमा॑नः ।
उ॒भौ वर्णा॒वृषि॑रु॒ग्रः पु॑पोष स॒त्या दे॒वेष्वा॒शिषो॑ जगाम ॥