ಮಂತ್ರ 1ಆ ಚ॑ರ್ಷಣಿ॒ಪ್ರಾ ವೃ॑ಷ॒ಭೋ ಜನಾ॑ನಾಂ॒ ರಾಜಾ॑ ಕೃಷ್ಟೀ॒ನಾಂ ಪು॑ರುಹೂ॒ತ ಇಂದ್ರಃ॑ ।
ಸ್ತು॒ತಃ ಶ್ರ॑ವ॒ಸ್ಯನ್ನವ॒ಸೋಪ॑ ಮ॒ದ್ರಿಗ್ಯು॒ಕ್ತ್ವಾ ಹರೀ॒ ವೃಷ॒ಣಾ ಯಾ॑ಹ್ಯ॒ರ್ವಾಙ್ ॥
आ च॑र्षणि॒प्रा वृ॑ष॒भो जना॑नां॒ राजा॑ कृष्टी॒नां पु॑रुहू॒त इंद्रः॑ ।
स्तु॒तः श्र॑व॒स्यन्नव॒सोप॑ म॒द्रिग्यु॒क्त्वा हरी॒ वृष॒णा या॑ह्य॒र्वाङ् ॥
ಮಂತ್ರ 2ಯೇ ತೇ॒ ವೃಷ॑ಣೋ ವೃಷ॒ಭಾಸ॑ ಇಂದ್ರ ಬ್ರಹ್ಮ॒ಯುಜೋ॒ ವೃಷ॑ರಥಾಸೋ॒ ಅತ್ಯಾಃ॑ ।
ತಾಁ ಆ ತಿ॑ಷ್ಠ॒ ತೇಭಿ॒ರಾ ಯಾ॑ಹ್ಯ॒ರ್ವಾಙ್ ಹವಾ॑ಮಹೇ ತ್ವಾ ಸು॒ತ ಇಂ॑ದ್ರ॒ ಸೋಮೇ॑ ॥
ये ते॒ वृष॑णो वृष॒भास॑ इंद्र ब्रह्म॒युजो॒ वृष॑रथासो॒ अत्याः॑ ।
ताँ आ ति॑ष्ठ॒ तेभि॒रा या॑ह्य॒र्वाङ् हवा॑महे त्वा सु॒त इं॑द्र॒ सोमे॑ ॥
ಮಂತ್ರ 3ಆ ತಿ॑ಷ್ಠ॒ ರಥಂ॒ ವೃಷ॑ಣಂ॒ ವೃಷಾ॑ ತೇ ಸು॒ತಃ ಸೋಮಃ॒ ಪರಿ॑ಷಿಕ್ತಾ॒ ಮಧೂ॑ನಿ ।
ಯು॒ಕ್ತ್ವಾ ವೃಷ॑ಭ್ಯಾಂ ವೃಷಭ ಕ್ಷಿತೀ॒ನಾಂ ಹರಿ॑ಭ್ಯಾಂ ಯಾಹಿ ಪ್ರ॒ವತೋಪ॑ ಮ॒ದ್ರಿಕ್ ॥
आ ति॑ष्ठ॒ रथं॒ वृष॑णं॒ वृषा॑ ते सु॒तः सोमः॒ परि॑षिक्ता॒ मधू॑नि ।
यु॒क्त्वा वृष॑भ्यां वृषभ क्षिती॒नां हरि॑भ्यां याहि प्र॒वतोप॑ म॒द्रिक् ॥
ಮಂತ್ರ 4ಅ॒ಯಂ ಯ॒ಜ್ಞೋ ದೇ॑ವ॒ಯಾ ಅ॒ಯಂ ಮಿ॒ಯೇಧ॑ ಇ॒ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ॑ಣ್ಯ॒ಯಮಿಂ॑ದ್ರ॒ ಸೋಮಃ॑ ।
ಸ್ತೀ॒ರ್ಣಂ ಬ॒ರ್ಹಿರಾ ತು ಶ॑ಕ್ರ॒ ಪ್ರ ಯಾ॑ಹಿ॒ ಪಿಬಾ॑ ನಿ॒ಷದ್ಯ॒ ವಿ ಮು॑ಚಾ॒ ಹರೀ॑ ಇ॒ಹ ॥
अ॒यं य॒ज्ञो दे॑व॒या अ॒यं मि॒येध॑ इ॒मा ब्रह्मा॑ण्य॒यमिं॑द्र॒ सोमः॑ ।
स्ती॒र्णं ब॒र्हिरा तु श॑क्र॒ प्र या॑हि॒ पिबा॑ नि॒षद्य॒ वि मु॑चा॒ हरी॑ इ॒ह ॥
ಮಂತ್ರ 5ಓ ಸುಷ್ಟು॑ತ ಇಂದ್ರ ಯಾಹ್ಯ॒ರ್ವಾಙುಪ॒ ಬ್ರಹ್ಮಾ॑ಣಿ ಮಾ॒ನ್ಯಸ್ಯ॑ ಕಾ॒ರೋಃ ।
ವಿ॒ದ್ಯಾಮ॒ ವಸ್ತೋ॒ರವ॑ಸಾ ಗೃ॒ಣಂತೋ॑ ವಿ॒ದ್ಯಾಮೇ॒ಷಂ ವೃ॒ಜನಂ॑ ಜೀ॒ರದಾ॑ನುಂ ॥
ओ सुष्टु॑त इंद्र याह्य॒र्वाङुप॒ ब्रह्मा॑णि मा॒न्यस्य॑ का॒रोः ।
वि॒द्याम॒ वस्तो॒रव॑सा गृ॒णंतो॑ वि॒द्यामे॒षं वृ॒जनं॑ जी॒रदा॑नुं ॥