Sūkta 176

मत्सि॑ नो॒ वस्य॑इष्टय॒ इंद्र॑मिंदो॒ वृषा वि॑श । ऋ॒घा॒यमा॑ण इन्वसि॒ शत्रु॒मंति॒ न विं॑दसि ॥

mátsi no vásya-iṣṭaya índramindo vṛ́ṣā́ viśa ǀ ṛghāyámāṇa invasi śátrumánti ná vindasi ǁ

तस्मि॒न्ना वे॑शया॒ गिरो॒ य एक॑श्चर्षणी॒नां । अनु॑ स्व॒धा यमु॒प्यते॒ यवं॒ न चर्कृ॑ष॒द्वृषा॑ ॥

tásminnā́ veśayā gíro yá ékaścarṣaṇīnā́m ǀ ánu svadhā́ yámupyáte yávam ná cárkṛṣadvṛ́ṣā ǁ

यस्य॒ विश्वा॑नि॒ हस्त॑योः॒ पंच॑ क्षिती॒नां वसु॑ । स्पा॒शय॑स्व॒ यो अ॑स्म॒ध्रुग्दि॒व्येवा॒शनि॑र्जहि ॥

yásya víśvāni hástayoḥ páñca kṣitīnā́m vásu ǀ spāśáyasva yó asmadhrúgdivyévāśánirjahi ǁ

असु॑न्वंतं समं जहि दू॒णाशं॒ यो न ते॒ मयः॑ । अ॒स्मभ्य॑मस्य॒ वेद॑नं द॒द्धि सू॒रिश्चि॑दोहते ॥

ásunvantam samam jahi dūṇā́śam yó ná te máyaḥ ǀ asmábhyamasya védanam daddhí sūríścidohate ǁ

आवो॒ यस्य॑ द्वि॒बर्ह॑सो॒ऽर्केषु॑ सानु॒षगस॑त् । आ॒जाविंद्र॑स्येंदो॒ प्रावो॒ वाजे॑षु वा॒जिनं॑ ॥

ā́vo yásya dvibárhaso’rkéṣu sānuṣágásat ǀ ājā́víndrasyendo prā́vo vā́jeṣu vājínam ǁ

यथा॒ पूर्वे॑भ्यो जरि॒तृभ्य॑ इंद्र॒ मय॑ इ॒वापो॒ न तृष्य॑ते ब॒भूथ॑ । तामनु॑ त्वा नि॒विदं॑ जोहवीमि वि॒द्यामे॒षं वृ॒जनं॑ जी॒रदा॑नुं ॥

yáthā pū́rvebhyo jaritṛ́bhya indra máya ivā́po ná tṛ́ṣyate babhū́tha ǀ tā́mánu tvā nivídam johavīmi vidyā́meṣám vṛjánam jīrádānum ǁ