Sūkta 147

क॒था ते॑ अग्ने शु॒चयं॑त आ॒योर्द॑दा॒शुर्वाजे॑भिराशुषा॒णाः । उ॒भे यत्तो॒के तन॑ये॒ दधा॑ना ऋ॒तस्य॒ साम॑न्र॒णयं॑त दे॒वाः ॥

kathā́ te agne śucáyanta āyórdadāśúrvā́jebhirāśuṣāṇā́ḥ ǀ ubhé yáttoké tánaye dádhānā ṛtásya sā́manraṇáyanta devā́ḥ ǁ

बोधा॑ मे अ॒स्य वच॑सो यविष्ठ॒ मंहि॑ष्ठस्य॒ प्रभृ॑तस्य स्वधावः । पीय॑ति त्वो॒ अनु॑ त्वो गृणाति वं॒दारु॑स्ते त॒न्वं॑ वंदे अग्ने ॥

bódhā me asyá vácaso yaviṣṭha máṃhiṣṭhasya prábhṛtasya svadhāvaḥ ǀ pī́yati tvo ánu tvo gṛṇāti vandā́ruste tanvám vande agne ǁ

ये पा॒यवो॑ मामते॒यं ते॑ अग्ने॒ पश्यं॑तो अं॒धं दु॑रि॒तादर॑क्षन् । र॒रक्ष॒ तान्त्सु॒कृतो॑ वि॒श्ववे॑दा॒ दिप्सं॑त॒ इद्रि॒पवो॒ नाह॑ देभुः ॥

yé pāyávo māmateyám te agne páśyanto andhám duritā́dárakṣan ǀ rarákṣa tā́ntsukṛ́to viśvávedā dípsanta ídripávo nā́ha debhuḥ ǁ

यो नो॑ अग्ने॒ अर॑रिवाँ अघा॒युर॑राती॒वा म॒र्चय॑ति द्व॒येन॑ । मंत्रो॑ गु॒रुः पुन॑रस्तु॒ सो अ॑स्मा॒ अनु॑ मृक्षीष्ट त॒न्वं॑ दुरु॒क्तैः ॥

yó no agne árarivām̐ aghāyúrarātīvā́ marcáyati dvayéna ǀ mántro gurúḥ púnarastu só asmā ánu mṛkṣīṣṭa tanvám duruktáiḥ ǁ

उ॒त वा॒ यः स॑हस्य प्रवि॒द्वान्मर्तो॒ मर्तं॑ म॒र्चय॑ति द्व॒येन॑ । अतः॑ पाहि स्तवमान स्तु॒वंत॒मग्ने॒ माकि॑र्नो दुरि॒ताय॑ धायीः ॥

utá vā yáḥ sahasya pravidvā́nmárto mártam marcáyati dvayéna ǀ átaḥ pāhi stavamāna stuvántamágne mā́kirno duritā́ya dhāyīḥ ǁ