ಮಂತ್ರ 1ಪ್ರಪ್ರ॑ ಪೂ॒ಷ್ಣಸ್ತು॑ವಿಜಾ॒ತಸ್ಯ॑ ಶಸ್ಯತೇ ಮಹಿ॒ತ್ವಮ॑ಸ್ಯ ತ॒ವಸೋ॒ ನ ತಂ॑ದತೇ ಸ್ತೋ॒ತ್ರಮ॑ಸ್ಯ॒ ನ ತಂ॑ದತೇ ।
ಅರ್ಚಾ॑ಮಿ ಸುಮ್ನ॒ಯನ್ನ॒ಹಮಂತ್ಯೂ॑ತಿಂ ಮಯೋ॒ಭುವಂ॑ ।
ವಿಶ್ವ॑ಸ್ಯ॒ ಯೋ ಮನ॑ ಆಯುಯು॒ವೇ ಮ॒ಖೋ ದೇ॒ವ ಆ॑ಯುಯು॒ವೇ ಮ॒ಖಃ ॥
प्रप्र॑ पू॒ष्णस्तु॑विजा॒तस्य॑ शस्यते महि॒त्वम॑स्य त॒वसो॒ न तं॑दते स्तो॒त्रम॑स्य॒ न तं॑दते ।
अर्चा॑मि सुम्न॒यन्न॒हमंत्यू॑तिं मयो॒भुवं॑ ।
विश्व॑स्य॒ यो मन॑ आयुयु॒वे म॒खो दे॒व आ॑युयु॒वे म॒खः ॥
ಮಂತ್ರ 2ಪ್ರ ಹಿ ತ್ವಾ॑ ಪೂಷನ್ನಜಿ॒ರಂ ನ ಯಾಮ॑ನಿ॒ ಸ್ತೋಮೇ॑ಭಿಃ ಕೃ॒ಣ್ವ ಋ॒ಣವೋ॒ ಯಥಾ॒ ಮೃಧ॒ ಉಷ್ಟ್ರೋ॒ ನ ಪೀ॑ಪರೋ॒ ಮೃಧಃ॑ ।
ಹು॒ವೇ ಯತ್ತ್ವಾ॑ ಮಯೋ॒ಭುವಂ॑ ದೇ॒ವಂ ಸ॒ಖ್ಯಾಯ॒ ಮರ್ತ್ಯಃ॑ ।
ಅ॒ಸ್ಮಾಕ॑ಮಾಂಗೂ॒ಷಾನ್ದ್ಯು॒ಮ್ನಿನ॑ಸ್ಕೃಧಿ॒ ವಾಜೇ॑ಷು ದ್ಯು॒ಮ್ನಿನ॑ಸ್ಕೃಧಿ ॥
प्र हि त्वा॑ पूषन्नजि॒रं न याम॑नि॒ स्तोमे॑भिः कृ॒ण्व ऋ॒णवो॒ यथा॒ मृध॒ उष्ट्रो॒ न पी॑परो॒ मृधः॑ ।
हु॒वे यत्त्वा॑ मयो॒भुवं॑ दे॒वं स॒ख्याय॒ मर्त्यः॑ ।
अ॒स्माक॑मांगू॒षान्द्यु॒म्निन॑स्कृधि॒ वाजे॑षु द्यु॒म्निन॑स्कृधि ॥
ಮಂತ್ರ 3ಯಸ್ಯ॑ ತೇ ಪೂಷನ್ತ್ಸ॒ಖ್ಯೇ ವಿ॑ಪ॒ನ್ಯವಃ॒ ಕ್ರತ್ವಾ॑ ಚಿ॒ತ್ಸಂತೋಽವ॑ಸಾ ಬುಭುಜ್ರಿ॒ರ ಇತಿ॒ ಕ್ರತ್ವಾ॑ ಬುಭುಜ್ರಿ॒ರೇ ।
ತಾಮನು॑ ತ್ವಾ॒ ನವೀ॑ಯಸೀಂ ನಿ॒ಯುತಂ॑ ರಾ॒ಯ ಈ॑ಮಹೇ ।
ಅಹೇ॑ಳಮಾನ ಉರುಶಂಸ॒ ಸರೀ॑ ಭವ॒ ವಾಜೇ॑ವಾಜೇ॒ ಸರೀ॑ ಭವ ॥
यस्य॑ ते पूषन्त्स॒ख्ये वि॑प॒न्यवः॒ क्रत्वा॑ चि॒त्संतोऽव॑सा बुभुज्रि॒र इति॒ क्रत्वा॑ बुभुज्रि॒रे ।
तामनु॑ त्वा॒ नवी॑यसीं नि॒युतं॑ रा॒य ई॑महे ।
अहे॑ळमान उरुशंस॒ सरी॑ भव॒ वाजे॑वाजे॒ सरी॑ भव ॥
ಮಂತ್ರ 4ಅ॒ಸ್ಯಾ ಊ॒ ಷು ಣ॒ ಉಪ॑ ಸಾ॒ತಯೇ॑ ಭು॒ವೋಽಹೇ॑ಳಮಾನೋ ರರಿ॒ವಾಁ ಅ॑ಜಾಶ್ವ ಶ್ರವಸ್ಯ॒ತಾಮ॑ಜಾಶ್ವ ।
ಓ ಷು ತ್ವಾ॑ ವವೃತೀಮಹಿ॒ ಸ್ತೋಮೇ॑ಭಿರ್ದಸ್ಮ ಸಾ॒ಧುಭಿಃ॑ ।
ನ॒ಹಿ ತ್ವಾ॑ ಪೂಷನ್ನತಿ॒ಮನ್ಯ॑ ಆಘೃಣೇ॒ ನ ತೇ॑ ಸ॒ಖ್ಯಮ॑ಪಹ್ನು॒ವೇ ॥
अ॒स्या ऊ॒ षु ण॒ उप॑ सा॒तये॑ भु॒वोऽहे॑ळमानो ररि॒वाँ अ॑जाश्व श्रवस्य॒ताम॑जाश्व ।
ओ षु त्वा॑ ववृतीमहि॒ स्तोमे॑भिर्दस्म सा॒धुभिः॑ ।
न॒हि त्वा॑ पूषन्नति॒मन्य॑ आघृणे॒ न ते॑ स॒ख्यम॑पह्नु॒वे ॥