ಮಂತ್ರ 1ಅಮಂ॑ದಾ॒ನ್ತ್ಸ್ತೋಮಾ॒ನ್ಪ್ರ ಭ॑ರೇ ಮನೀ॒ಷಾ ಸಿಂಧಾ॒ವಧಿ॑ ಕ್ಷಿಯ॒ತೋ ಭಾ॒ವ್ಯಸ್ಯ॑ ।
ಯೋ ಮೇ॑ ಸ॒ಹಸ್ರ॒ಮಮಿ॑ಮೀತ ಸ॒ವಾನ॒ತೂರ್ತೋ॒ ರಾಜಾ॒ ಶ್ರವ॑ ಇ॒ಚ್ಛಮಾ॑ನಃ ॥
अमं॑दा॒न्त्स्तोमा॒न्प्र भ॑रे मनी॒षा सिंधा॒वधि॑ क्षिय॒तो भा॒व्यस्य॑ ।
यो मे॑ स॒हस्र॒ममि॑मीत स॒वान॒तूर्तो॒ राजा॒ श्रव॑ इ॒च्छमा॑नः ॥
ಮಂತ್ರ 2ಶ॒ತಂ ರಾಜ್ಞೋ॒ ನಾಧ॑ಮಾನಸ್ಯ ನಿ॒ಷ್ಕಾಞ್ಛ॒ತಮಶ್ವಾ॒ನ್ಪ್ರಯ॑ತಾನ್ತ್ಸ॒ದ್ಯ ಆದಂ॑ ।
ಶ॒ತಂ ಕ॒ಕ್ಷೀವಾಁ॒ ಅಸು॑ರಸ್ಯ॒ ಗೋನಾಂ॑ ದಿ॒ವಿ ಶ್ರವೋ॒ಽಜರ॒ಮಾ ತ॑ತಾನ ॥
श॒तं राज्ञो॒ नाध॑मानस्य नि॒ष्काञ्छ॒तमश्वा॒न्प्रय॑तान्त्स॒द्य आदं॑ ।
श॒तं क॒क्षीवाँ॒ असु॑रस्य॒ गोनां॑ दि॒वि श्रवो॒ऽजर॒मा त॑तान ॥
ಮಂತ್ರ 3ಉಪ॑ ಮಾ ಶ್ಯಾ॒ವಾಃ ಸ್ವ॒ನಯೇ॑ನ ದ॒ತ್ತಾ ವ॒ಧೂಮಂ॑ತೋ॒ ದಶ॒ ರಥಾ॑ಸೋ ಅಸ್ಥುಃ ।
ಷ॒ಷ್ಟಿಃ ಸ॒ಹಸ್ರ॒ಮನು॒ ಗವ್ಯ॒ಮಾಗಾ॒ತ್ಸನ॑ತ್ಕ॒ಕ್ಷೀವಾಁ॑ ಅಭಿಪಿ॒ತ್ವೇ ಅಹ್ನಾಂ॑ ॥
उप॑ मा श्या॒वाः स्व॒नये॑न द॒त्ता व॒धूमं॑तो॒ दश॒ रथा॑सो अस्थुः ।
ष॒ष्टिः स॒हस्र॒मनु॒ गव्य॒मागा॒त्सन॑त्क॒क्षीवाँ॑ अभिपि॒त्वे अह्नां॑ ॥
ಮಂತ್ರ 4ಚ॒ತ್ವಾ॒ರಿಂ॒ಶದ್ದಶ॑ರಥಸ್ಯ॒ ಶೋಣಾಃ॑ ಸ॒ಹಸ್ರ॒ಸ್ಯಾಗ್ರೇ॒ ಶ್ರೇಣಿಂ॑ ನಯಂತಿ ।
ಮ॒ದ॒ಚ್ಯುತಃ॑ ಕೃಶ॒ನಾವ॑ತೋ॒ ಅತ್ಯಾ॑ನ್ಕ॒ಕ್ಷೀವಂ॑ತ॒ ಉದ॑ಮೃಕ್ಷಂತ ಪ॒ಜ್ರಾಃ ॥
च॒त्वा॒रिं॒शद्दश॑रथस्य॒ शोणाः॑ स॒हस्र॒स्याग्रे॒ श्रेणिं॑ नयंति ।
म॒द॒च्युतः॑ कृश॒नाव॑तो॒ अत्या॑न्क॒क्षीवं॑त॒ उद॑मृक्षंत प॒ज्राः ॥
ಮಂತ್ರ 5ಪೂರ್ವಾ॒ಮನು॒ ಪ್ರಯ॑ತಿ॒ಮಾ ದ॑ದೇ ವ॒ಸ್ತ್ರೀನ್ಯು॒ಕ್ತಾಁ ಅ॒ಷ್ಟಾವ॒ರಿಧಾ॑ಯಸೋ॒ ಗಾಃ ।
ಸು॒ಬಂಧ॑ವೋ॒ ಯೇ ವಿ॒ಶ್ಯಾ॑ ಇವ॒ ವ್ರಾ ಅನ॑ಸ್ವಂತಃ॒ ಶ್ರವ॒ ಐಷಂ॑ತ ಪ॒ಜ್ರಾಃ ॥
पूर्वा॒मनु॒ प्रय॑ति॒मा द॑दे व॒स्त्रीन्यु॒क्ताँ अ॒ष्टाव॒रिधा॑यसो॒ गाः ।
सु॒बंध॑वो॒ ये वि॒श्या॑ इव॒ व्रा अन॑स्वंतः॒ श्रव॒ ऐषं॑त प॒ज्राः ॥
ಮಂತ್ರ 6ಆಗ॑ಧಿತಾ॒ ಪರಿ॑ಗಧಿತಾ॒ ಯಾ ಕ॑ಶೀ॒ಕೇವ॒ ಜಂಗ॑ಹೇ ।
ದದಾ॑ತಿ॒ ಮಹ್ಯಂ॒ ಯಾದು॑ರೀ॒ ಯಾಶೂ॑ನಾಂ ಭೋ॒ಜ್ಯಾ॑ ಶ॒ತಾ ॥
आग॑धिता॒ परि॑गधिता॒ या क॑शी॒केव॒ जंग॑हे ।
ददा॑ति॒ मह्यं॒ यादु॑री॒ याशू॑नां भो॒ज्या॑ श॒ता ॥
ಮಂತ್ರ 7ಉಪೋ॑ಪ ಮೇ॒ ಪರಾ॑ ಮೃಶ॒ ಮಾ ಮೇ॑ ದ॒ಭ್ರಾಣಿ॑ ಮನ್ಯಥಾಃ ।
ಸರ್ವಾ॒ಹಮ॑ಸ್ಮಿ ರೋಮ॒ಶಾ ಗಂ॒ಧಾರೀ॑ಣಾಮಿವಾವಿ॒ಕಾ ॥
उपो॑प मे॒ परा॑ मृश॒ मा मे॑ द॒भ्राणि॑ मन्यथाः ।
सर्वा॒हम॑स्मि रोम॒शा गं॒धारी॑णामिवावि॒का ॥