ಮಂತ್ರ 1ತಕ್ಷ॒ನ್ರಥಂ॑ ಸು॒ವೃತಂ॑ ವಿದ್ಮ॒ನಾಪ॑ಸ॒ಸ್ತಕ್ಷ॒ನ್ಹರೀ॑ ಇಂದ್ರ॒ವಾಹಾ॒ ವೃಷ॑ಣ್ವಸೂ ।
ತಕ್ಷ॑ನ್ಪಿ॒ತೃಭ್ಯಾ॑ಮೃ॒ಭವೋ॒ ಯುವ॒ದ್ವಯ॒ಸ್ತಕ್ಷ॑ನ್ವ॒ತ್ಸಾಯ॑ ಮಾ॒ತರಂ॑ ಸಚಾ॒ಭುವಂ॑ ॥
तक्ष॒न्रथं॑ सु॒वृतं॑ विद्म॒नाप॑स॒स्तक्ष॒न्हरी॑ इंद्र॒वाहा॒ वृष॑ण्वसू ।
तक्ष॑न्पि॒तृभ्या॑मृ॒भवो॒ युव॒द्वय॒स्तक्ष॑न्व॒त्साय॑ मा॒तरं॑ सचा॒भुवं॑ ॥
ಮಂತ್ರ 2ಆ ನೋ॑ ಯ॒ಜ್ಞಾಯ॑ ತಕ್ಷತ ಋಭು॒ಮದ್ವಯಃ॒ ಕ್ರತ್ವೇ॒ ದಕ್ಷಾ॑ಯ ಸುಪ್ರ॒ಜಾವ॑ತೀ॒ಮಿಷಂ॑ ।
ಯಥಾ॒ ಕ್ಷಯಾ॑ಮ॒ ಸರ್ವ॑ವೀರಯಾ ವಿ॒ಶಾ ತನ್ನಃ॒ ಶರ್ಧಾ॑ಯ ಧಾಸಥಾ॒ ಸ್ವಿಂ॑ದ್ರಿ॒ಯಂ ॥
आ नो॑ य॒ज्ञाय॑ तक्षत ऋभु॒मद्वयः॒ क्रत्वे॒ दक्षा॑य सुप्र॒जाव॑ती॒मिषं॑ ।
यथा॒ क्षया॑म॒ सर्व॑वीरया वि॒शा तन्नः॒ शर्धा॑य धासथा॒ स्विं॑द्रि॒यं ॥
ಮಂತ್ರ 3ಆ ತ॑ಕ್ಷತ ಸಾ॒ತಿಮ॒ಸ್ಮಭ್ಯ॑ಮೃಭವಃ ಸಾ॒ತಿಂ ರಥಾ॑ಯ ಸಾ॒ತಿಮರ್ವ॑ತೇ ನರಃ ।
ಸಾ॒ತಿಂ ನೋ॒ ಜೈತ್ರೀಂ॒ ಸಂ ಮ॑ಹೇತ ವಿ॒ಶ್ವಹಾ॑ ಜಾ॒ಮಿಮಜಾ॑ಮಿಂ॒ ಪೃತ॑ನಾಸು ಸ॒ಕ್ಷಣಿಂ॑ ॥
आ त॑क्षत सा॒तिम॒स्मभ्य॑मृभवः सा॒तिं रथा॑य सा॒तिमर्व॑ते नरः ।
सा॒तिं नो॒ जैत्रीं॒ सं म॑हेत वि॒श्वहा॑ जा॒मिमजा॑मिं॒ पृत॑नासु स॒क्षणिं॑ ॥
ಮಂತ್ರ 4ಋ॒ಭು॒ಕ್ಷಣ॒ಮಿಂದ್ರ॒ಮಾ ಹು॑ವ ಊ॒ತಯ॑ ಋ॒ಭೂನ್ವಾಜಾ॑ನ್ಮ॒ರುತಃ॒ ಸೋಮ॑ಪೀತಯೇ ।
ಉ॒ಭಾ ಮಿ॒ತ್ರಾವರು॑ಣಾ ನೂ॒ನಮ॒ಶ್ವಿನಾ॒ ತೇ ನೋ॑ ಹಿನ್ವಂತು ಸಾ॒ತಯೇ॑ ಧಿ॒ಯೇ ಜಿ॒ಷೇ ॥
ऋ॒भु॒क्षण॒मिंद्र॒मा हु॑व ऊ॒तय॑ ऋ॒भून्वाजा॑न्म॒रुतः॒ सोम॑पीतये ।
उ॒भा मि॒त्रावरु॑णा नू॒नम॒श्विना॒ ते नो॑ हिन्वंतु सा॒तये॑ धि॒ये जि॒षे ॥
ಮಂತ್ರ 5ಋ॒ಭುರ್ಭರಾ॑ಯ॒ ಸಂ ಶಿ॑ಶಾತು ಸಾ॒ತಿಂ ಸ॑ಮರ್ಯ॒ಜಿದ್ವಾಜೋ॑ ಅ॒ಸ್ಮಾಁ ಅ॑ವಿಷ್ಟು ।
ತನ್ನೋ॑ ಮಿ॒ತ್ರೋ ವರು॑ಣೋ ಮಾಮಹಂತಾ॒ಮದಿ॑ತಿಃ॒ ಸಿಂಧುಃ॑ ಪೃಥಿ॒ವೀ ಉ॒ತ ದ್ಯೌಃ ॥
ऋ॒भुर्भरा॑य॒ सं शि॑शातु सा॒तिं स॑मर्य॒जिद्वाजो॑ अ॒स्माँ अ॑विष्टु ।
तन्नो॑ मि॒त्रो वरु॑णो मामहंता॒मदि॑तिः॒ सिंधुः॑ पृथि॒वी उ॒त द्यौः ॥